Root
ج-ه-ل(j-h-l)
2 terms

جَهِلَ

Verb

1. to be ignorant of, not to know
2. to be foolish, to be irrational

Conjugation of جَهِلَ (Form I, i ~ a)

verbal noun الْمَصْدَر						جَهْل
active participle اِسْم الْفَاعِل						جَاهِل
passive participle اِسْم الْمَفْعُول						مَجْهُول
active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم
		singular الْمُفْرَد				dual الْمُثَنَّى			plural الْجَمْع
		1st person الْمُتَكَلِّم	2nd person الْمُخَاطَب	3rd person الْغَائِب		2nd person الْمُخَاطَب	3rd person الْغَائِب		1st person الْمُتَكَلِّم	2nd person الْمُخَاطَب	3rd person الْغَائِب
past (perfect) indicative الْمَاضِي	m	جَهِلْتُ	جَهِلْتَ	جَهِلَ		جَهِلْتُمَا	جَهِلَا		جَهِلْنَا	جَهِلْتُمْ	جَهِلُوا
	f		جَهِلْتِ	جَهِلَتْ			جَهِلَتَا			جَهِلْتُنَّ	جَهِلْنَ
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	m	أَجْهَلُ	تَجْهَلُ	يَجْهَلُ		تَجْهَلَانِ	يَجْهَلَانِ		نَجْهَلُ	تَجْهَلُونَ	يَجْهَلُونَ
	f		تَجْهَلِينَ	تَجْهَلُ			تَجْهَلَانِ			تَجْهَلْنَ	يَجْهَلْنَ
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أَجْهَلَ	تَجْهَلَ	يَجْهَلَ		تَجْهَلَا	يَجْهَلَا		نَجْهَلَ	تَجْهَلُوا	يَجْهَلُوا
	f		تَجْهَلِي	تَجْهَلَ			تَجْهَلَا			تَجْهَلْنَ	يَجْهَلْنَ
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أَجْهَلْ	تَجْهَلْ	يَجْهَلْ		تَجْهَلَا	يَجْهَلَا		نَجْهَلْ	تَجْهَلُوا	يَجْهَلُوا
	f		تَجْهَلِي	تَجْهَلْ			تَجْهَلَا			تَجْهَلْنَ	يَجْهَلْنَ
imperative الْأَمْر	m		اِجْهَلْ			اِجْهَلَا				اِجْهَلُوا
	f		اِجْهَلِي							اِجْهَلْنَ

جَهَّلَ

Verb

1. to attribute ignorance to
2. to cause to be ignorant

Conjugation of جَهَّلَ (Form II)

verbal noun الْمَصْدَر						تَجْهِيل
active participle اِسْم الْفَاعِل						مُجَهِّل
passive participle اِسْم الْمَفْعُول						مُجَهَّل
active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم
		singular الْمُفْرَد				dual الْمُثَنَّى			plural الْجَمْع
		1st person الْمُتَكَلِّم	2nd person الْمُخَاطَب	3rd person الْغَائِب		2nd person الْمُخَاطَب	3rd person الْغَائِب		1st person الْمُتَكَلِّم	2nd person الْمُخَاطَب	3rd person الْغَائِب
past (perfect) indicative الْمَاضِي	m	جَهَّلْتُ	جَهَّلْتَ	جَهَّلَ		جَهَّلْتُمَا	جَهَّلَا		جَهَّلْنَا	جَهَّلْتُمْ	جَهَّلُوا
	f		جَهَّلْتِ	جَهَّلَتْ			جَهَّلَتَا			جَهَّلْتُنَّ	جَهَّلْنَ
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	m	أُجَهِّلُ	تُجَهِّلُ	يُجَهِّلُ		تُجَهِّلَانِ	يُجَهِّلَانِ		نُجَهِّلُ	تُجَهِّلُونَ	يُجَهِّلُونَ
	f		تُجَهِّلِينَ	تُجَهِّلُ			تُجَهِّلَانِ			تُجَهِّلْنَ	يُجَهِّلْنَ
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أُجَهِّلَ	تُجَهِّلَ	يُجَهِّلَ		تُجَهِّلَا	يُجَهِّلَا		نُجَهِّلَ	تُجَهِّلُوا	يُجَهِّلُوا
	f		تُجَهِّلِي	تُجَهِّلَ			تُجَهِّلَا			تُجَهِّلْنَ	يُجَهِّلْنَ
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أُجَهِّلْ	تُجَهِّلْ	يُجَهِّلْ		تُجَهِّلَا	يُجَهِّلَا		نُجَهِّلْ	تُجَهِّلُوا	يُجَهِّلُوا
	f		تُجَهِّلِي	تُجَهِّلْ			تُجَهِّلَا			تُجَهِّلْنَ	يُجَهِّلْنَ
imperative الْأَمْر	m		جَهِّلْ			جَهِّلَا				جَهِّلُوا
	f		جَهِّلِي							جَهِّلْنَ